ความเป็นมา 1: ร้านริมน้ำ ท่าเตียน

ในเมืองไทยอันอุดมหลากหลายไปด้วยศิลปินทุกประเภทและเผ่าพันธุ์ อัสนี และ ปราโมทย์ ได้รับการแนะนำให้รู้จักกันอย่างฉาบฉวยจากเพื่อนคนหนึ่งที่เห็นว่าทั้งสองเป็นผู้สนใจในการวาดรูป(สีน้ำ)คล้ายกัน หลังการแนะนำนั้น อัสนีและปราโมทย์ก็จากกันไปอย่างฉาบฉวยพอกัน นั่นคือสันดานธรรมดาของคนกรุงเทพฯ มหานครของเมืองไทย
ราวปี 2552 อัสนีและปราโมทย์พบกันอีกในหลายวาระต่อมาในแวดวงของผู้สนใจการวาดรูป จากกิจกรรมการนิทรรศการต่างๆในกรุงเทพ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภายใต้ความเคลื่อนไหว"ศิลปะตามอัธยาศัย"ของอ.ศาสตราจารย์พิเศษ อารี สุทธิพันธุ์ ผู้เป็นอาจารย์ศิลปของปราโมทย์(การศึกษา, มศว)และผู้ที่อัสนีเพิ่งได้มีโอกาสพบ, รู้จักและถือเป็นครู เคารพนับถือ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้เอง
การเริ่มต้นของกลุ่มบางกอกเสก็ตเชอร์คงเป็นไปตามธรรมชาติที่ไม่ได้อาศัยการตระเตรียมมาก่อน จากการพบปะบางครั้งหลายคราว ด้วยการปะหน้าชนหลังข้างๆอาจารย์อารีและกลุ่ม ศิลปตามอัธยาศัย ตามวัดบ้าง ริมทางบ้าง จนวันหนึ่ง อัสนีและปราโมทย์ก็นัดกันไปเสก็ตช์เพื่อร่วมในวัน World SketchCrawl Day ครั้งที่ 25 โดยมีอาจารย์ อาย (ชาคริดา นุกูลกิจ) และ น้อย (อ.พิบูลย์ มังกร) ที่ท่าเตียน นี่เอง

อย่างไรก็ตาม แม้นการนั่งวาดร่วมกันบนโต๊ะกาแฟร้านอาหารริมน้ำ ที่ท่าน้ำท่าเตียน ตรงข้ามวัดอรุณฯ จะยังไม่เป็นการเกิดของกลุ่ม แต่ก็ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่แท้จริง

อาจารย์อาย ปราไมทย์และอัสนี ที่ร้านอาหาร"ริมน้ำ" ท่าเตียน เยื้องวัดอรุณ

สมุดเสก็ตช์ กาแฟ และมิตรภาพ ดูจะเป็นองค์ประกอบสำคัญของกลุ่มในเวลาต่อมา

อาจารย์พิบูลย์ มังกร มาร่วมเสก็ตช์ในช่วงบ่ายที่ชุมชนกุฎีจีน

กิจกรรมในวันเสาร์ที่ 21 กค 2552 น่าจะถือได้ว่าเป็นประกายแรกของสิ่งที่ต่อมา ได้กลายเป็นกลุ่มผู้สนใจการวาดรูปนอกแวดวงสถาบันการเรียนการสอนศิลปะกลุ่มแรกของกรุงเทพฯที่ท่องไปตามถนน แม่น้ำ ลำคลอง ชุมชน วัด ศูนย์การค้า เพื่อบันทึกถ่ายทอดสิ่งที่เห็นและรู้สึกบนกระดาษที่ไม่จำกัดขนาดด้วยสื่อที่ไม่จำกัดชนิดและด้วยผลงานที่ไม่ได้ชื่นชมกันที่ความถูกต้องของหลักการหรือทฤษฎีใดๆ เมื่อวาดกันจนเสร็จก็แบ่งปันและอวดกันโดยเอาความสนุกสุขใจเป็นเกณฑ์วัดแทนคำว่าสวย

กลุ่มบุคคลดังกล่าวนี้ ประกอบขึ้นด้วยบุคคลทั่วไปในหลายสายอาชีพ วัย และพื้นฐาน ที่ร่วมกันต่อมาในนามของ BANGKOK SKETCHERS